Elementy teorii strukturalnej związków organicznych!
Polecane strony:
Podstawą chemii organicznej jest węgiel i jego związki. Węgiel tworzy bardzo wiele związków, co wynika z budowy elektronowej tego pierwiastka, a także ze zdolności do wiązania się w łańcuchy oraz pierścienie, wiązaniem pojedynczym lub wielokrotnym. Węgiel ma cztery elektrony walencyjne, dlatego może tworzyć cztery wiązania kowalencyjne. Mały promień atomu węgla przy rozmieszczaniu elektronów na dwóch powłokach wskazuje na znaczną elektroujemność (-2,5). W związkach węgla dominują cztery wiązania kowalencyjne w różnym stopniu spolaryzowania. Atomy węgla mają zdolność do tworzenia wiązań kowalencyjnych między sobą, tworzą łańcuchy proste, rozgałęzione lub przemienne. Układ atomów węgla wraz z wiązaniami to szkielet węglowy, w którym mogą występować wiązania pojedyncze lub podwójne. W skład cząsteczek związków organicznych mogą wchodzić, oprócz atomów węgla, także inne pierwiastki – na przykład wodór, tlen, azot, siarka, fosfor, fluorowce oraz metale. Zróżnicowana budowa cząsteczek związków organicznych jest podstawą ich podziału. Związki organiczne dzielą się na łańcuchowe i pierścieniowe. Wśród łańcuchowych występują nasycone i nienasycone, wśród pierścieniowych karbocykliczne (dzielące się dalej na alicykliczne – nasycone i nienasycone, i aromatyczne) oraz heterocykliczne, w skład których wchodzą również związki aromatyczne. Charakterystyczną cechą każdego związku organicznego jest jego skład ilościowy i jakościowy oraz kolejność powiązania atomów, czyli konstytucja i ich rozmieszczenie w przestrzeni (konfiguracja). Takie związki, które różnią się strukturą, mają inną kolejność i powiązanie atomów, nazywane są izomerami.
Strony, które warto odwiedzić: